ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ 1944-2015

Ο Βασίλης Αβραμίδης γεννήθηκε στις 9 Μαΐου του 1944 στην Οινόη Κοζάνης, όπου υπηρετούσε ως ιερέας ο πατέρας του Πάτερ-Βλαδίμηρος. Μητέρα του ήταν η Ελένη.
Μεγάλωσε στον Τροπαιούχο Φλώρινας όπου μετατέθηκε ο πατέρας του, όταν ο μικρός Βασίλης ήταν ενός έτους. Εκεί τελείωσε και το Δημοτικό σχολείο. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξατάξιο Γυμνάσιο Φλώρινας και κατόπιν εισήχθη στην Παιδαγωγική Ακαδημία Φλώρινας, από την οποία αποφοίτησε το 1964 με το πτυχίο του Δασκάλου επιδείξας επιμέλεια, φιλομάθεια και άριστες επιδόσεις.
Στρατεύτηκε την ίδια χρονιά και έλαβε τη βασική εκπαίδευση στο Κ.Ε.Ν. Κορίνθου. Υπηρέτησε ως έφεδρος Αξιωματικός στην περιοχή του Νομού Καστοριάς.
Το 1966 διορίστηκε στο Νομό Καστοριάς και υπηρέτησε αρχικά σαν Δάσκαλος σε Δημοτικό σχολείο του Νεστορίου, ως βοηθός Επιθεωρητού στην Περιφέρεια Νεστορίου, και κατόπιν στο Δημοτικό σχολείου Κωσταραζίου. Έκτοτε υπηρέτησε σε Δημοτικά σχολεία της Καστοριάς και του Άργους Ορεστικού επί σειρά ετών, ενώ διετέλεσε και πρώτος Διευθυντής του νεοσύστατου 4ου Δημοτικού Σχολείου Άργους Ορεστικού, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε μετά από ευδόκιμη υπηρεσία.
Νυμφεύτηκε τη συνάδελφό του Φρειδερίκη Τσουτσούλη και δημιούργησε μία άριστη οικογένεια στο Άργος Ορεστικό, το οποίο επέλεξε ως τόπο μόνιμης κατοίκησης. Απέκτησαν δύο παιδιά, τον Ιωάννη και τον Κωνσταντίνο, επιτυχημένους επιστήμονες, στους οποίους κληροδότησε το παράδειγμα ζωής και ήθους.
Διετέλεσε Πρόεδρος του συνδικαλιστικού οργάνου των εκπαιδευτικών Α΄θμιας Εκπαίδευσης Ν. Καστοριάς και εκπρόσωπός του στις γενικές συνελεύσεις της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος.
Στις αρχές της δεκαετίας του ενενήντα, ως σύμβουλος δίπλα στον τότε νομάρχη Καστοριάς κ. Στεργιάδη και ως δ/ντής Ν. Καστοριάς του Εθνικού Ιδρύματος Υποδοχής & Αποκατάστασης Παλιννοστούντων Ομογενών Ελλήνων, με πολυάριθμες αποστολές μέσα στην Αλβανία και με τη συνδρομή φορέων του Ν. Καστοριάς, προσέφερε σημαντικότατη υλική, ψυχολογική και ηθική στήριξη στον εκεί ελληνικό αλλά και όχι μόνο πληθυσμό.
Υπηρέτησε τα κοινά της πόλης μας, ως υποψήφιος Δήμαρχος και Δημοτικός Σύμβουλος επί της Δημαρχίας Μιχαήλ Ζάχου και Αθανασίου Γιαγκόπουλου, επιδείξας μετριοπάθεια, συμμετοχή σε κρίσιμες αποφάσεις και ενεργό δράση στα πολιτιστικά και όχι μόνο θέματα του Δήμου μας.
Ως πρόεδρος του συλλόγου «Ορεστίς» ή και δημοτικός σύμβουλος προώθησε και καθιέρωσε, πάντα με τη συνεργασία του δήμου, ημέρες εορτασμών και μνήμης και την αναβίωση εθίμων που είχαν ατονήσει όπως την ημέρα απελευθέρωσης της πόλης μας από τον τουρκικό ζυγό, το ετήσιο μνημόσυνο εις μνήμην των αδικοχαμένων από ατύχημα συμπολιτών μας κατά τη μετάβασή τους για προσκύνημα στον Παύλο Μελά, τις Παλιαπούλες, την Πατερίτσα.
Διετέλεσε Διοικητής, για μία πενταετία, του Κέντρου Αποθεραπείας-Αποκατάστασης και Κοινωνικής Υποστήριξης Α. με Α. Καστοριάς (Άργος Ορεστικό) όπου προώθησε, με όραμα και σκληρή προσωπική εργασία, την επιστημονική στελέχωση του Κέντρου και την αναβάθμιση και εκσυγχρονισμό των υποδομών του ώστε τελικώς να αναδειχθεί σε ένα από τα πιο σύγχρονα και άρτια οργανωμένα Κέντρα.
Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Μορφωτικού συλλόγου «Ορεστίς», διετέλεσε επί σειρά ετών μέλος του Δ.Σ της και στη συνέχεια κατέστη ο μακροβιότερος Πρόεδρός του.
Δεν θα ήταν υπερβολή να τονιστεί ότι η «Ορεστίς» υπήρξε η μεγάλη του αγάπη, η δεύτερη οικογένειά του. Την υπηρέτησε επί 43 συναπτά έτη, ενώ υπήρξε Γ. Γραμματέας και επί κεφαλής του Διοικητικού συμβουλίου της τα 35 από αυτά. Ανέπτυξε πολυσχιδή δραστηριότητα στον τομέα του πολιτισμού, καθιστώντας τον Μορφωτικό σύλλογο «Ορεστίς» της πόλης μας τον σημαντικότερο ίσως πολιτιστικό σύλλογο της ευρύτερης περιοχής.
Αναλυτικότερα, το 1982 εξελέγη Γ. Γραμματέας, επί Προεδρίας Ορέστη Καραγεωργίου, ενώ την ίδια θέση κατείχε και μετά τις αρχαιρεσίες του 1986.
Το 1989 εκλέγεται για πρώτη φορά Πρόεδρος του Συλλόγου για να συνεχίσει έκτοτε την ηγετική του παρουσία στον σύλλογο, μέχρι την ημέρα που εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο.
Σε όλο αυτό το μακρύ διάστημα της ενεργούς παρουσίας και διακονίας στον σύλλογο που τόσο αγάπησε , υπήρξε μία μέλισσα παραγωγής πολιτιστικού έργου.
Υπήρξε ο κύριος εμπνευστής του θεσμού των διεθνών χορωδιακών φεστιβάλ προβάλλοντας τον τόπο μας διεθνώς.
Είχε την πρωτοβουλία για την ίδρυση, έκδοση και επιμέλεια της μοναδικής τοπικής εφημερίδας «Ορεστίς».
Επί προεδρίας του εκδόθηκαν σημαντικά βιβλία ιστορίας και λαογραφίας, για τον τόπο μας, όπως το «Άργος, Πόλη Ορεστίδος», «Λαογραφικά Άργους Ορεστικού», «Όψεις του Άργους Ορεστικού κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας» «Ο Χρουπιστινός Ναούμ Σπανός ( Καπετάν Απίκραντος) Ένας Ασυμβίβαστος Μακεδονομάχος».
Με επιμέλεια, επιμονή και πάθος συνέλεξε, επί χρόνια, σημαντικό λαογραφικό υλικό από συμπολίτες μας, που με εμπιστοσύνη του το παρέδιδαν και θα συνέχιζαν να παραδίδουν, ικανό να γεμίσει το λαογραφικό μουσείο Άργους Ορεστικού.
Οι γνώσεις του για την ιστορία του τόπου μας, που έγινε και δικός του τόπος, ήταν τόσες πολλές ώστε σπουδαστές Ιστορίας αλλά και έγκριτοι Ιστορικοί και Αρχαιολόγοι, απευθύνονταν σε αυτόν για υποστήριξη προφορική ή υλική στις έρευνές τους.
Ως επιστέγασμα της λαμπρής πορείας του συλλόγου μας υπό την προεδρία του, υπήρξε η δωρεά του αειμνήστου ιατρού Δαμιανού Δούμα, για την ανέγερση του κτιρίου του συλλόγου μας στο οικόπεδο δωρεάς του αειμνήστου ιατρού και δημάρχου Μιχάλη Ζάχου.
Σίγουρα το έργο που αφήνει πίσω του είναι τεράστιο. Αγάπησε τον τόπο που επέλεξε για πατρίδα του και τον υπηρέτησε με ανιδιοτέλεια και συνέπεια. Το κενό που αφήνει πίσω του μεγάλο. Είχε πολλά να προσφέρει ακόμη και έφυγε, τόσο ξαφνικά…
Στους συνεργάτες του, στο Διοικητικό Συμβούλιο αλλά και σε όλα τα μέλη του συλλόγου, εναπόκειται πλέον το βαρύ φορτίο της συνέχισης του έργου του. Θα είναι το καλύτερο μνημόσυνο για τον άνθρωπο που αγάπησε τόσο πολύ τον σύλλογο και τα μέλη του, αλλά αγαπήθηκε και εκτιμήθηκε τόσο ο ίδιος, όσο και το έργο του.

Posted in Νέα.